توسط : ویدیوهای Seedance 2.0 در روزهای اخیر به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات صنعت سرگرمی تبدیل شدهاند. استفاده از شخصیتهای محبوب نتفلیکس، دیزنی و برادران وارنر در ویدیوهای تولیدشده با هوش مصنوعی، موجی از اعتراض و تهدیدهای حقوقی را به راه انداخته است. حالا سؤال اصلی این است: آیا ابزارهای هوش مصنوعی مولد وارد مرحلهای شدهاند که مرزهای مالکیت معنوی را به چالش بکشند؟
ویدیوهای Seedance 2.0 در روزهای اخیر به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات صنعت سرگرمی تبدیل شدهاند. استفاده از شخصیتهای محبوب نتفلیکس، دیزنی و برادران وارنر در ویدیوهای تولیدشده با هوش مصنوعی، موجی از اعتراض و تهدیدهای حقوقی را به راه انداخته است. حالا سؤال اصلی این است: آیا ابزارهای هوش مصنوعی مولد وارد مرحلهای شدهاند که مرزهای مالکیت معنوی را به چالش بکشند؟
موج اعتراض نتفلیکس و استودیوهای بزرگ
شرکتهای بزرگ سرگرمی از جمله نتفلیکس، دیزنی، برادران وارنر و پارامونت بهطور رسمی نسبت به استفاده بدون مجوز از داراییهای فکری خود در ویدیوهای Seedance 2.0 اعتراض کردهاند. نتفلیکس در نامهای رسمی به شرکت بایتدنس، مالک این ابزار تولید ویدیوی مبتنی بر هوش مصنوعی، اعلام کرده که اجازه نخواهد داد آثارش مانند «کلیپآرت عمومی» مورد استفاده قرار گیرند.
در برخی از ویدیوهای Seedance 2.0 شاهد حضور شخصیتهایی از مجموعههای محبوب نتفلیکس مانند Stranger Things، Bridgerton و حتی بازسازی صحنههای مرگبار سریال Squid Game بودهایم. در یک نمونه جنجالی، تصویر ایلان ماسک نیز در یکی از بازیهای مرگبار این سریال گنجانده شده بود؛ اقدامی که بهشدت واکنشبرانگیز شد.
چرا ویدیوهای Seedance 2.0 اینقدر بحثبرانگیز شدهاند؟
Seedance یک ابزار تولید ویدیوی مبتنی بر هوش مصنوعی مولد است که به کاربران اجازه میدهد تنها با چند دستور متنی کوتاه، ویدیوهایی بسیار واقعگرایانه خلق کنند. نسخه 2.0 این ابزار که اخیراً منتشر شده، از نظر کیفیت تصویر و دقت در بازسازی چهرهها جهشی چشمگیر داشته و همین موضوع باعث وایرال شدن سریع آن در شبکههای اجتماعی شده است.
یکی از ویدیوهای وایرال، صحنهای از درگیری خیالی میان برد پیت و تام کروز را روی یک پل نشان میداد. پس از آن، کاربران شروع به تولید ویدیوهایی با حضور شخصیتهای مارول، جنگ ستارگان، ابرقهرمانان دیسی مانند سوپرمن و بتمن کردند. این موج گسترده باعث شد ویدیوهای Seedance 2.0 عملاً به میدان آزمایش مرزهای قانونی کپیرایت تبدیل شوند.
استودیوهای هالیوودی این اقدام را «نقض آشکار حقوق مالکیت معنوی» و حتی نوعی «سرقت دیجیتال» توصیف کردهاند. اتحادیه بازیگران آمریکا (SAG-AFTRA) نیز استفاده از چهره بازیگران بدون رضایت آنها را «غیرقابل قبول» دانسته است.
پاسخ بایتدنس و منطقه خاکستری قانون
شرکت بایتدنس که علاوه بر Seedance مالک اپلیکیشن محبوب تیکتاک نیز هست، در بیانیهای اعلام کرده که به حقوق مالکیت معنوی احترام میگذارد و در حال تقویت سازوکارهای حفاظتی برای جلوگیری از سوءاستفاده کاربران است. با این حال، کارشناسان حقوقی معتقدند که فناوریهای هوش مصنوعی مولد هنوز در منطقهای خاکستری از نظر قانونگذاری قرار دارند.
از یک سو، برخی شرکتها مانند دیزنی وارد قراردادهای رسمی با سازندگان ابزارهای هوش مصنوعی شدهاند تا امکان تولید ویدیوهای کوتاه با مجوز رسمی را فراهم کنند. از سوی دیگر، ابزارهایی مانند Seedance 2.0 بدون چارچوب شفاف و توافقنامههای مشخص، عملاً امکان استفاده آزاد از شخصیتهای ثبتشده را فراهم کردهاند.
این تضاد نشان میدهد که ویدیوهای Seedance 2.0 تنها یک محصول فناوری نیستند، بلکه به نمادی از تقابل میان نوآوری سریع هوش مصنوعی و ساختار کند قانونگذاری جهانی تبدیل شدهاند.
آینده ابزارهای تولید ویدیوی AI چه خواهد بود؟
با افزایش فشار حقوقی از سوی نتفلیکس و سایر غولهای سرگرمی، احتمال دارد نسخههای بعدی Seedance با محدودیتهای سختگیرانهتری عرضه شوند. همچنین این پرونده میتواند به تسریع تدوین قوانین جدید درباره استفاده از آثار دارای کپیرایت در سیستمهای هوش مصنوعی منجر شود.
در حال حاضر، ویدیوهای Seedance 2.0 نمونهای روشن از چالشهای عصر جدید هستند؛ عصری که در آن هر کاربر میتواند در چند دقیقه محتوایی تولید کند که پیشتر نیازمند استودیوهای بزرگ و بودجههای میلیون دلاری بود. اما این قدرت، مسئولیتهای حقوقی سنگینی نیز به همراه دارد که هنوز تعریف دقیقی برای آنها ارائه نشده است.
در نهایت، ماجرای ویدیوهای Seedance 2.0 نشان میدهد که صنعت سرگرمی وارد مرحلهای حساس از تحول دیجیتال شده است. از یک سو، هوش مصنوعی مولد فرصتهای خلاقانه بیسابقهای فراهم میکند و از سوی دیگر، حقوق مالکیت معنوی را با تهدیدی جدی روبهرو میسازد. سرنوشت این تقابل میتواند مسیر آینده تولید محتوا در هالیوود و حتی فراتر از آن را تعیین کند.
سوالات متداول
منبع:
